W trzecim artykule z cyklu „Ludzie na części” chciałem opowiedzieć dosyć mroczną historię, która na naszych oczach wchodzi w nowy etap. Czy ludzkość staje właśnie przed wyborem drogi bez odwrotu?

Rozwój transplantologii, której poświęciłem sporo miejsca, doprowadził do licznych problemów etycznych, co nie powinno dziwić. Zawsze, kiedy jakikolwiek, choćby i najlepszy projekt, próbuje się oprzeć na kłamstwie, skutki wcześniej, czy później będą co najmniej sprzeczne z założeniami, a przeważnie, kolokwialnie pisząc, opłakane. Tutaj mieliśmy do czynienia z kłamstwem, można by rzec, „założycielskim”, bo wmówiono ludziom, że istnieje kilka śmierci. Tak zwana „śmierć mózgu” stała się furtką, a w zasadzie nawet bramą, do pobierania narządów od ludzi, którzy mogliby żyć, co wielokrotnie udowodnił profesor Jan Talar.

Owca Dolly i strach

Niektórzy doskonale pamiętają, jakie kontrowersje, (kilka dekad temu) wywoływały projekty klonowania ludzi. Zaczęło się w 1996 roku od sklonowania owcy Dolly. Wywołało to na świecie wiele, jak się wydaje, słusznych reakcji.  Już 16 czerwca 1997 roku Rada Europejska w Amsterdamie przyjęła Deklarację w sprawie zakazu klonowania ludzi.

W 1998 roku uchwalono dyrektywę (98/44/WE), w której wyraźnie wykluczono możliwość patentowania inwencji polegających na klonowaniu ludzkich organizmów. Komisja Europejska wielokrotnie podkreślała, że klonowanie człowieka w celach reprodukcyjnych lub terapeutycznych jest „rażąco sprzeczne z etyką europejską”.

Podobne działania widzieliśmy w USA. 10 czerwca 1997 roku prezydent Bill Clinton wydał decyzję o bezwzględnym zakazie finansowania jakichkolwiek badań nad klonowaniem istot ludzkich z funduszy federalnych.

W 2001 roku, po doniesieniach o sklonowaniu przez amerykańską firmę Advanced Cell Technology pierwszego ludzkiego embrionu (w celach terapeutycznych), prezydent George W. Bush stanowczo potępił te praktyki, argumentując, że jest zdecydowanie przeciwny „tworzeniu życia po to, by je niszczyć” i nałożył ścisłe limity na finansowanie państwowe takich inicjatyw. Administracja Busha podejmowała również (w latach 1998, 2001 i 2003) próby przeforsowania w Kongresie całkowitego zakazu klonowania i tkanek, na terytorium całego kraju.

Idee powstrzymania starzenia

O ile wymienione wyżej metody i próby obchodzenia prawa spotykały się z ostracyzmem, nie zniknęły przecież idee związane z wydłużeniem życia, albo przynajmniej przechowaniem ciał „na lepsze czasy”.

Biogerontologia

To dziedzina, w której podejmowane są wciąż próby spowolnienia lub odwrócenia procesów starzenia przez wpływ na metabolizm, stan zapalny, regenerację tkanek, komórki macierzyste, telomery, mTOR czy interwencje typu rapamycyna/metformina. Wszystko to pola, które mają pewne obiecujące wyniki w modelach zwierzęcych i w wybranych badaniach wczesnych, ale nie ma dziś dowodu, że ludzie mogą dzięki temu zostać „odmłodzeni” w sposób przewidywalny i bezpieczny. 

Na czym polega krionika?

Krionika zakłada, że po stwierdzeniu zgonu ciało albo sam mózg jest szybko schładzany, a następnie przechowywany w temperaturach około -196 C z użyciem krioprotektantów i często procesu zwanego witryfikacją, czyli „zeszkleniem” bez tworzenia lodu. Zwolennicy tej idei liczą na to, że w przyszłości medycyna naprawi przyczynę śmierci, uszkodzenia po chorobie i szkody wyrządzone przez samo chłodzenie, a potem przywróci funkcje organizmu. Problem w tym, że nie ma dziś żadnego przypadku udanego „odmrożenia” człowieka do życia.

Co dziś naprawdę wydłuża życie?

Najbardziej ugruntowane są prozaiczne rzeczy: aktywność fizyczna, utrzymanie prawidłowej masy ciała, niepalenie, sensowna dieta i ograniczenie alkoholu. Źródła popularnonaukowe i zdrowotne podsumowują badania, według których taki zestaw nawyków może wydłużać życie o ponad 10 lat, a w szerszych modelach nawet więcej. To nie brzmi efektownie, ale jest najlepiej potwierdzone.

Dekada, dla kogoś poważnie chorego, może wydawać się czymś nieosiągalnym. Skoro to aż 1/8 długiego życia, brzmi obiecująco i patrząc na taką możliwość w sposób realny, z pełną akceptacją odejścia z tego świata, powinno być wystarczające. Problem w tym, że inna jest perspektywa dla kogoś, kto życie na Ziemi traktuje, jako pewną część podróży, która prowadzi do życia wiecznego w lepszym świecie, niż dla kogoś, kto postrzega swoją sytuację inaczej.  

Ruch przedłużania życia

Jeden z najsłynniejszych na świecie brytyjskich gerontologów i główny ideolog ruchu przedłużania życia (Life Extension), Aubrey de Grey otwarcie głosi, że „starzenie się to choroba, którą można wyleczyć„.

Czyżby? W mojej opinii, to po prostu ideologia, ale cóż tam poglądy jakiegoś blogera, spójrzmy na fakty! Dla równowagi do powyższego stwierdzenia zacytuję Psalm 90, 9-10.:

9 Bo wszystkie dni nasze płyną pod Twoim gniewem;
kończymy nasze lata jak westchnienie.
10 Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt
lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt;
a większość z nich to trud i marność:
bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.

To jeden z najstarszych Psalmów, którego autorstwo przypisuje się Mojżeszowi. Zatem powstał mniej więcej 3200 – 3300 lat wstecz. Czy coś się od tego czasu, mimo tak „szalonego postępu medycyny”, zmieniło diametralnie? Nawet jeśli przyjmiemy, bardzo optymistycznie, że statystyki mówiące o wydłużeniu średniej życia ludzi są rzetelne, to czy „zysk” kilkunastu miesięcy, w skali trzech tysięcy lat można uznać za przełom? Cytat ze strony Nauka w Polsce:

W porównaniu do 1950 r. żyjemy o 20 lat dłużej – twierdzą specjaliści Institute for Hesalth Metrics and Evaluation, należącego do Waszyngtońskiego Uniwersytetu Medycznego. Z ich obliczeń przeprowadzonych w ramach Global Burden of Disease Study wynika, że w 2023 r. przeciętna oczekiwana długość życia na świecie u kobiet się wydłużyła do 76,3 lat, a w przypadku mężczyzn do 71,5 lat. W najbardziej rozwiniętych krajach sięga ona 83 lat, z kolei Afryce Subsaharyjskiej nie przekracza 62 lat.

Przeciętna prognozowana długość życia na świecie jest obecnie taka, jaka była przed pandemią Covid-19. Podobnie jest w Polsce, na co wskazywały opublikowane w 2025 r. dane Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego-PZH w Warszawie. W 2023 r. w naszym kraju oczekiwana długość życia u kobiet wyniosła 82,1 lat i była o 0,3 roku dłuższa w porównaniu do 2019 r. U mężczyzn wydłużyła się do 74,7 lat i była 0,6 roku dłuższa niż w roku poprzedzającym pandemię.

Przy okazji dowiedziałem się jak wiele „zawdzięczamy pandemii”. 😉 To „zwiększenie średniej oczekiwanej długości życia” na pewno wiąże się ze „szczepionkami”. Gdyby nie one, to…

No, dobrze. Dosyć żartów. Jasno widać, że nie zmieniło się prawie NIC! Piszę „prawie”, ponieważ być może zmiany dotyczyły różnic pomiędzy płciami w średniej długości przebywania na tym łez padole. Pewnie też w większym stopniu wpływ mogą mieć czynniki środowiskowe, sposób odżywiania, ryzyka związane z technologią, polityką itd. To właśnie kształtuje tzw. „średnią oczekiwaną dalszą długość życia” – pojęcie dobrze znane choćby z branży ubezpieczeń. Każdy obecny lub przyszły emeryt, który poprosił ZUS o wyliczenie kapitału początkowego, otrzymał informację, jaka jest  w tym memencie dla niego liczba oczekiwanych lat życia. Czyli na jak długo Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozłożył jego „kapitał”. Oczywiście, to jest gra, jak zawsze w ubezpieczeniach. Kto przeżyje dłużej, wygrał, bo ZUS nadal musi mu płacić. 😀

To dygresja. Wiemy, że Mojżesz żył około 120 lat, czyli właśnie tyle, ile dziś żyją najstarsi ludzie na świecie. Jednak średnia, jak widzimy, jest taka, jak opisana w cytowanym psalmie: 70, a 80 lat „gdy jesteśmy mocni”.

Wróćmy do Life Extension. W inicjatywę ten zaangażował się John Schloendorn.  Już jako studenta zafascynowała go strategia de Greya zwana SENS (Strategies for Engineered Negligible Senescence). Uznając ją za „najlepszy plan naprawy starzenia” nawiązał z jej autorem kontakt przez internet.

Współpraca okazała się na tyle owocna, że Fundacja SENS, kierowana przez de Greya, sfinansowała badania doktoranckie Schloendorna z zakresu biologii molekularnej komórki na Arizona State University.

Sam de Grey określił później Schloendorna mianem „jednego ze swoich podopiecznych”.

Następnie był związany m.in. z ruchem krioniki (jak pisałem wyżej – zamrażania ciał po śmierci w nadziei na ich późniejsze ożywienie) – już w 2009 roku figurował jako członek fundacji Alcor, gdzie był przedstawiany jako „młody badacz anti-aging”.

Początki w garażowym laboratorium: Wiadomo, że na początku swojej drogi w Dolinie Krzemowej (około 2013 roku), po opuszczeniu fundacji badawczej SENS (zajmującej się walką ze starzeniem), z powodów finansowych zrezygnował z drogich przestrzeni laboratoryjnych. Razem z inną badaczką, Eri Gentry, założył organizację non-profit Livly.

Erica Gentry to znana postać ruchu biohakerskiego, której celem była „demokratyzacja nauki”, czyli udostępnienie narzędzi badawczych amatorom poza murami uczelni.

Ze względu na wysokie koszty wynajęli tani dom w Mountain View, gdzie urządzili profesjonalne laboratorium biotechnologiczne prosto w przydomowym garażu, skupując używany sprzęt od bankrutujących firm. To właśnie w tym „garażowym” laboratorium odwiedzał ich miliarder Peter Thiel, co zaowocowało inwestycją w jego pierwszą firmę ImmunePath, która miała zajmować się terapiami komórkami macierzystymi w chorobach układu immunologicznego.

Choć firma ta ostatecznie upadła, otworzyła Schloendornowi drogę do wielkiego kapitału.

R3 Bio, Jean Hebert i „Wymiana Ciał”

W kontekście R3 Bio kluczowa wydaje się znajomość Schloendorna z Jeanem Hebertem, neurobiologiem i obecnie menedżerem projektów w rządowej agencji ARPA-H.

• Hebert specjalizuje się w „naprawie mózgu”, podczas gdy Schloendorn (w R3 Bio) pracuje nad „ciałami bez mózgów”.
• Sam Hebert podsumował ich relację słowami: „To idealne połączenie, prawda? Ciało i mózg”. Co więcej, R3 Bio figuruje obecnie na stronach ARPA-H jako potencjalny partner programów Heberta.

Te powiązania pokazują, że wizja R3 Bio nie jest przypadkowym wymysłem, lecz logiczną (choć drastyczną) kontynuacją działań hermetycznego środowiska, które od lat pracowało nad „zhakowaniem” ludzkiej śmiertelności przy użyciu technologii i kapitału z Doliny Krzemowej.

Startup R3 Bio, założony przez Johna Schloendorna i Alice Gilman, to kontrowersyjna firma biotechnologiczna z Doliny Krzemowej, której ostatecznym celem jest stworzenie ludzkich „zapasowych ciał” – żywych organizmów pozbawionych mózgu i świadomości, służących jako magazyny narządów do przeszczepów.

Podwójna narracja i oficjalne cele

Działalność R3 Bio jest prowadzona dwutorowo. Na poziomie oficjalnym (tzw. działania „stealth” lub public relations) firma twierdzi, że jej celem jest humanitarna nauka, a sama nazwa R3 nawiązuje do zasady „trzech R” w badaniach na zwierzętach (zastąpienie, redukcja, ulepszenie). Startup deklaruje, że tworzy „systemy komórkowe” i zaawansowane modele biologiczne, które mają w pierwszej kolejności zastąpić zwierzęta laboratoryjne w procesach testowania nowych leków.

Współzałożycielka Alice Gilman łagodzi przekaz, tłumacząc, że firma projektuje „genetycznie zaprojektowane systemy organów”, którym niczego nie brakuje, ponieważ mają tylko te elementy, które zostały celowo zaplanowane przez naukowców.

Prawdziwy cel: Bodyoids i klonowanie ludzi

Z poufnych prezentacji dla inwestorów wyłania się znacznie bardziej radykalny obraz. R3 Bio pracuje nad tzw. bodyoids – strukturami biologicznymi wielkości całego ludzkiego ciała.

Proces ten opiera się na zaawansowanych technikach inżynierii genetycznej:

• Wykorzystanie komórek iPSC: Organizmy te mają powstawać z indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych (iPSC) pobranych od dorosłego klienta. Dzięki temu wyhodowane narządy byłyby w 100% zgodne genetycznie i immunologicznie z biorcą, co całkowicie eliminuje problem odrzucania przeszczepów.
• Zatrzymanie rozwoju kory mózgowej: Kluczem do ominięcia (przynajmniej w teorii założycieli) problemów etycznych jest wykorzystanie edycji genów (CRISPR), aby celowo zahamować rozwój mózgu już na wczesnym etapie embriogenezy (rozwoju płodowego).
• Zachowanie funkcji życiowych: Projekt zakłada pozostawienie w pełni rozwiniętego pnia mózgu, który działa jak biologiczny „autopilot”. Choć organizm jest całkowicie pozbawiony wyższych funkcji poznawczych, świadomości czy zdolności odczuwania bólu (brak kory mózgowej), pień mózgu jest w stanie podtrzymywać podstawowe procesy fizjologiczne: oddychanie, bicie serca, krążenie krwi czy metabolizm. Inspiracją dla tego rozwiązania była wada wrodzona o nazwie hydranencefalia, w przebiegu której rodzą się dzieci bez większości tkanki mózgowej.

Rozwój technologiczny i przyszłość

Technologicznie R3 Bio twierdzi, że dokonało już przełomu. Firma miała opracować autorską metodę nazwaną „birthing fix”, która wykorzystuje demetylazę histonów do drastycznego zwiększenia skuteczności procesu klonowania. Metoda ta ma zapobiegać ciężkim wadom rozwojowym, które do tej pory zabijały większość sklonowanych zwierzęcych zarodków w tradycyjnych procesach badawczych.

W ostatecznej wizji przedstawianej przez Schloendorna, te bezmózgie klony miałyby być początkowo noszone i rodzone przez opłacane surogatki, a w późniejszych etapach – wręcz przez inne klony. Docelowo technologia ta mogłaby posłużyć nie tylko do „zbioru” pojedynczych narządów (nerek czy wątroby), ale nawet do przeprowadzenia pełnego przeszczepu głowy (lub mózgu) chorego, starzejącego się pacjenta do jego własnego, wyhodowanego od zera, młodego i zdrowego klona.

Etyka znika?

Ktoś może się zastanawia, jak to w ogóle możliwe, że znaleźliśmy się w takim położeniu, w którym już coraz większa część populacji rozwiniętych państw nie pochyla się nad kwestiami etyki, ale nawet 70% społeczeństw akceptuje większość założeń medycyny „regeneracyjnej”. Wartość życia tu i teraz wydaje się być priorytetem. Może jeszcze nie absolutnym, ale skoro powtarzany przy wszelkich życzeniach fałszywy komunał o tym, że „zdrowie jest najważniejsze”, nie dziwi nikogo, trudno oczekiwać wyraźnego oporu. Kilka danych statystycznych:

Oczywiście, istnieją jeszcze na szczęście jakieś granice, przynajmniej w kwestiach reprodukcyjnych. Może warto byłoby zbadać stosunek Polaków do kilku zagadnień.

Literatura i filmy

W tym miejscu się zatrzymam i przypomnę w jaki sposób byliśmy przygotowywani na zmiany. Ktoś powie, że to były wyłącznie fantazje, które o niczym nie świadczą. Naprawdę?

Oś czasu

• 1896 — Wyspa doktora Moreau
• 1932 — Brave New World
• 1977 — Coma i The Jigsaw Man
• 1978 — film Coma
• 1979 — The Clonus Horror
• 1999 — Matrix
• 2005 — Nie opuszczaj mnie i The Island
• 2010 — film Nie opuszczaj mnie

To taka króciutka lista, bo przecież z pewnością da się wymienić więcej dystopii, czy utworów katalogowanych wówczas jako „Science Fiction”, co nie do końca okazało się prawdą 😉.

Te książki i filmy wspólnie oswajały odbiorców z bardzo niewygodną myślą: że medycyna i biotechnologia mogą kiedyś zacząć traktować ciało człowieka jak zasób do wykorzystania, a nie podmiot wart ochrony. W Nie opuszczaj mnie klony są wychowywane po to, by oddawać organy i godzić się z losem bez protestu, co działa tym mocniej, że przemoc jest tam cicha, „normalna” i społecznie zaakceptowana; Coma pokazuje szpital jako maszynę do pozyskiwania organów z ludzi utrzymywanych przy życiu wyłącznie do momentu, gdy ich ciało ma wartość; The Island rozwija to w thrillerze o fabryce klonów hodowanych na części zamienne; Matrix (1999) idzie w skrajność, traktując masy ludzkie jako baterie w kapsułach — biologiczny surowiec dla maszyn; a starsze teksty jak Wyspa doktora Moreau i Brave New World przygotowywały grunt, pokazując, że nauka może nie tylko leczyć, ale produkować i podporządkowywać życie logice eksperymentu lub systemu. W efekcie wszystkie te historie mówią o jednym: postęp bez hamulców etycznych łatwo przechodzi od ratowania życia do uprzedmiotowienia człowieka.

Prawo UE: Gdzie leży granica między życiem a surowcem?

Obecnie Unia Europejska podchodzi do tego tematu bardzo restrykcyjnie. Podstawą ochrony w UE jest Konwencja o prawach człowieka i biomedycynie (tzw. Konwencja z Oviedo).

Co mówią europejskie dyrektywy i traktaty:

• Zakaz tworzenia embrionów dla nauki: Artykuł 18 Konwencji z Oviedo wprost zakazuje tworzenia embrionów ludzkich wyłącznie do celów badawczych. biotechnolog
• Brak zdolności patentowej: Głośny wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (sprawa Brüstle przeciwko Greenpeace, C-34/10) uznał, że ludzka komórka jajowa od momentu zapłodnienia jest „embrionem”. TSUE zablokował możliwość patentowania wynalazków, które wymagają niszczenia ludzkich zarodków. ordoiuris

Luka prawna: „Bodyoids” hodowane z dorosłych, indukowanych komórek macierzystych (iPSC), w których genetycznie zablokowano rozwój mózgu, mogą w przyszłości obejść tę definicję. Skoro nie pochodzą z zapłodnienia i nie mają świadomości – prawnicy będą musieli odpowiedzieć na pytanie, czy to nadal „człowiek”, czy tylko „tkanka”.

A co na to wielcy tego świata? Kilka przykładów.:

I znów, to jedynie poglądy kilku wybranych ludzi, którzy niewątpliwie mają wpływ na to, o czym mówią. Nie, żeby to była do końca „samosprawdzająca się prognoza”, choć w dużej mierze, coś w tym jest.

Proces przenoszenia idei hodowli ciał z teorii do realizacji biznesowej opiera się na powtarzalnych krokach:

1. Oderwanie badań od ograniczeń akademickich: Twórcy porzucają uniwersytety, na których procesy badawcze krępowane są przez powolne komisje bioetyczne, i zakładają prywatne spółki.
2. Budowa podwójnej narracji: Startupy na etapie wczesnym (tzw. działania w ukryciu) komunikują opinii publicznej łagodne cele – np. tworzenie modeli biologicznych, które „wyeliminują cierpienie zwierząt laboratoryjnych”.
3. Prywatny obieg informacji dla inwestorów: W zamkniętych prezentacjach ukazuje się prawdziwy, wysokomarżowy cel ostateczny, czyli klonowanie ludzi i tworzenie „worków na narządy” dla najbogatszych klientów.
4. Wsparcie intelektualne: Filozofowie pokroju Harariego oswajają społeczeństwo z nieuchronnością głębokich ingerencji w ciało, przesuwając okno dyskursu i legitymizując działania startupów.

Nie należy mieć złudzeń, że proces zostanie powstrzymany, bo Kościół się sprzeciwia klonowaniu ludzi, czy sprowadzaniu ich na świat metodą in vitro. To szerszy temat, podobnie jak poglądy innych religii na te kwestie. Być może poświęcę tym zagadnieniom osobny tekst.

Prawda jest jednak taka, że punkt widzenia, nawet zdeklarowanych przeciwników projektów podobnych do tych, które promują twórcy R3 Bio, często się zmienia, gdy w grę wchodzi ratowanie życia własnego lub kogoś z najbliższych.

Najważniejszy jest biznes!

Ostatnia kwestia, choć przecież dla wielu możnych tego świata prawdopodobnie najważniejsza, to biznes.

Oto zestawienie kluczowych rynków i wartości finansowych związanych z tzw. „naprawą” lub przedłużaniem ludzkiego życia:

1. Globalny rynek leczenia i transplantacji organów

Wartość leczenia chorób przewlekłych, które często kończą się niewydolnością narządów, opiewa na astronomiczne kwoty.

• Cukrzyca i trzustka: Obecnie globalny rynek samego leczenia cukrzycy szacuje się na ponad 600 mld dolarów. Z kolei sam europejski rynek potencjalnych „nabywców” innowacyjnej, bionicznej (wydrukowanej w 3D) trzustki dla pacjentów z cukrzycą typu 1 wycenia się na aż 440 mld euro.
• Koszty transplantacji: Procedura przeszczepu na Zachodzie to dla systemu zdrowia gigantyczny koszt – w USA przeszczep serca lub płuc kosztuje grubo ponad milion dolarów na pacjenta, nie licząc późniejszego, dożywotniego (i bardzo drogiego) leczenia immunosupresyjnego zapobiegającego odrzutowi (co technologie R3 Bio miałyby wyeliminować dzięki autologicznym narządom).

2. Rynek biodruku 3D (Bioprinting)

Zanim na rynek trafią sklonowane „ciała bez mózgów”, fazą przejściową dla inwestorów jest tworzenie mniejszych, pojedynczych struktur tkankowych i modeli narządów za pomocą drukarek 3D.

• W 2023 roku rynek ten był wyceniany na około 2 miliardy dolarów.
• Szacuje się jednak gigantyczne, kilkudziesięcioprocentowe tempo wzrostu (CAGR na poziomie ponad 20%) – analitycy przewidują, że w ciągu najbliższych kilku lat (do ok. 2032 roku) wycena tego młodego sektora gwałtownie wzrośnie i osiągnie blisko 9 miliardów dolarów.

3. Nielegalny handel organami (tzw. „Czerwony rynek”)

Podaż organów z tradycyjnych źródeł drastycznie nie nadąża za popytem. Brak dawców i desperacja pacjentów napędzają nielegalny rynek:

• Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i raportów ONZ, czarny rynek przeszczepów wygenerował osobną gałąź przestępczości. Szacuje się, że od 5% do nawet 10% wszystkich transplantacji na świecie przeprowadza się z użyciem narządów zdobytych na czarnym rynku, co przekłada się na obrót wynoszący od 1 do 1,5 miliarda dolarów rocznie.
• W regionach rozwijających się, takich jak Indie, kwoty za nerkę na czarnym rynku wahają się od zaledwie 2 do kilku tysięcy dolarów dla dawcy, ale biorcy z Zachodu płacą klinikom na czarnym rynku dziesiątki tysięcy dolarów (np. 35 000 USD za nerkę w Indiach). Projekty pokroju R3 Bio kuszą inwestorów wizją przeniesienia tego „podziemia” do w pełni legalnego, zmonopolizowanego i wielokrotnie droższego sektora technologicznego.

4. Zaplecze finansowe R3 Bio

Ze względu na tę perspektywę zysków, samo R3 Bio z łatwością zgromadziło dziesiątki milionów dolarów na bardzo wczesnym etapie.
Projekt finansują potężni gracze z różnych kontynentów, którzy stawiają na rozwój rynku wartego setki miliardów dolarów. Należą do nich:

• Tim Draper: Amerykański miliarder i legenda funduszy venture capital.
• Immortal Dragons: Singapurski fundusz ukierunkowany ściśle na technologie w rejonie Azji.
• LongGame Ventures: Brytyjska firma inwestycyjna, której założyciel (Will Harborne) szuka na rynku „kolejnego przełomu na miarę powszechnego użycia prądu”.

Dla inwestorów stworzenie „worka na organy” od zera to nie tylko zaspokojenie popytu transplantacyjnego, ale też otwarcie drzwi do oferowania „drugiego życia” najbogatszym klientom. Jak wynika z ujawnionych materiałów, R3 Bio planuje pobierać w przyszłości nawet 40 milionów dolarów od jednego klienta za wyhodowanie w pełni sprawnego „zapasowego” ciała. Właśnie dlatego, mimo etycznych oporów i obostrzeń prawnych w Europie i USA, kapitał płynie szerokim strumieniem, szukając sprzyjających jurysdykcji i luk w prawie.

Jakby powiedział nieodżałowany Jan Kobuszewski w swoim słynnym skeczu „Ucz się Jasiu”:

„Praw fizyki pan nie zmienisz i nie bądź pan głąb”.

Jest popyt, więc musi pojawić się podaż. Czy stanie się to drogą legalną, czy urośnie czarny rynek, okaże się pewnie za kilka lat. Dystopijne plany firm takich jak R3 Bio z upływem czasu przestaną przerażać. Skoro można bezkarnie wstrzykiwać dzieciom w serduszka chlorek potasu, hodowla bezgłowych klonów ludzkich na organy może zostać uznana za przejaw „niezwykłego humanitaryzmu”. Wszak chodzi o przedłużanie życia tym, których na to stać, a dziś jest to często probierzem tego co wolno, a co powinno być zabronione.

Powiedzenie: „kto bogatemu zabroni?”,  wydaje się  aktualne, mimo różnych zabezpieczeń prawnych. Mordowanie bezbronnych można śledzić codziennie na ekranach smartfonów, więc nie robi to już na widzach aż tak wielkiego wrażenia.

Jeżeli ściga się posła i grozi mu doprowadzeniem siłą do „niezależnej prokuratury” za interwencję poselską, a z lekceważeniem wzrusza ramionami na umarzanie postępowań w sprawie o wielokrotne zabójstwa, cywilizacja śmierci wygrywa. Czy to w końcu kiedyś uda się przerwać?

Tyle na dziś. To był trzeci i na razie ostatni tekst z serii „Ludzie na części”. Mam nadzieję, że nieco przybliżyłem temat, choć można by go rozwijać w różnych kierunkach. Tymczasem czekają kolejne interesujące zagadnienia i bulwersujące opinię publiczną, sprawy.

Jeśli uważasz, że moje artykuły mają jakąś wartość, możesz to wyrazić na przykład poprzez postawienie mi wirtualnej kawy. Będę zobowiązany. Zdarza się, że ktoś do mnie napisze. Bardzo wdzięczny jestem także za taką formę wsparcia. To ważna informacja, że ta praca ma sens. Polecam zakup mojej nowej powieści kryminalnej „KLESZCZ” lub / i książki „SPLOT”, których okładki widzisz poniżej i na stronie Rideró, gdzie są dostępne także w formie e-booka. Tam też można przeczytać obszerne fragmenty obu pozycji.
Skoro zapowiadana powieść w końcu się ukazała, mam nadzieję, że uda się też zgromadzić środki na zbiór opowiadań covidowych „Ostatni Oddech”.

Jeśli któraś z książek przypadnie Ci do gustu i zdecydujesz się napisać krótką recenzję na stronie, pod zakupioną pozycją, wymyślę jeszcze jakiś dodatkowy gratis. Nieustająco dziękuję osobom, które zdecydowały się wspierać blog cyklicznie. To wiele dla mnie znaczy.

Aby wybrać formę stałego zlecenia, albo wpłaty jednorazowej podaję niżej numer konta oraz link:
44 1140 2017 0000 4502 0148 3714 czy za pośrednictwem Revoluta. Pozostałe opcje znajdują się w stopce.

—
Polecam też moje felietony: Jak żyć panie Premierze? Niech po Świętach, Kto jest mordercą? Uchwała zamiast wolności badań, Nawet nie potrafili dosypać! Przestępca w fotelu? Wariant rumuński? Skandaliczne kłamstwo, Cierpliwość Brauna, Czas otrzeźwienia, Cenzura ignorantów, Sejmowa dintojra, Wszyscy będą siedzieć! Braun do Watykanu, Oklaski dla Brauna, Wielbłąd Kaczyńskiego, Przedwyborcza histeria pacynek, Podżeganie do pokoju, Elektryczne szaleństwo, Kaganiec oświaty, Antidotum na wirusy, Tydzień z hukiem, Ruskoonucyzm patriotyczny, Raszyńska masakra i czerwony diabeł, Obłędna miłość, Igrzyska śmierci w cieniu Pekinu, Klątwa Kurskiego i australijski skandal, Pudrowanie trupa i gry szpitalne, Strzały na granicy! Grobbing 2.0 i Halloween, Zjedz szczepionkę, Gladiator i dziewczyny, Turniej US Open Closed, Wymyk do podporu, Szczepionkowa propaganda nie działa! Szczepionkowe wakacje z QR kodem, Szczepionkowa schizofrenia, Największy przekręt i co dalej? Zabijamy ludzi, Złoty strzał dla seniora, To już nie teorie spiskowe! Uratowani przez Covid?

i artykuły: Ludzie na części – Cz1, Święta bez pokoju, Kto się boi Żydów? Afera czy System? Jak się tworzy szarlatana? Izby znachorskie, Czy nam też to zrobią? Chcieli wymordować dzieci? Jak nas kroi banda czworga? Jak długo pozwolimy im szkodzić? Obrzydliwy antysejsmityzm, Gangsterzy i filantropi, Obywatelstwo to nie bilet na koncert, AI cierpi na autyzm, Wojciech Szczęsny nie chciał, Imigranci od zaraz, Skumbrie w temacie, A świstak siedzi i… ,Czy wirusy naprawdę istnieją? Wojny nuklearnej nie będzie, Banderyzacja i jacht dla każdego, Higiena plus i różne dewastacje, Coraz więcej dowodów, Tego nie wolno przeoczyć! Dzieciofobia w natarciu, Chętniej dadzą Owsiakowi, To było słabe! Debatanci w uśmiechniętej stacji, Wyłączą wszystko! Bezkarność morderców, Czas zadumy, Istnieją skuteczne terapie, Co z tym rakiem? A nasi mordercy milczą, Czy Kennedy obroni nasze dzieci? Czy to lek na wszystko? Dokładne wytyczne mordowania ludzi, Dowody ludobójstwa złożone w sądzie, Cenzura pozostanie bezkarna? Mitologia polio trwa, Uważajcie w Sylwestra! Mają nas za idiotów, PAN w służbie WHO, Hodowla mózgów i inne teorie, Tylko bez teorii spiskowych! Krzywdzenie dzieci, Byli w tym skuteczni, Terapia Daremna w natarciu, Ile lat więzienia? Sztuczny Inteligent,  Zainfekowany mózg, I tylko dzieci żal, Zbrodnie medyczne trwają od lat! Szczepionki gorsze od choroby, Sanitarna bandyterka powraca, Strzelanie w stopę, Bezwarunkowy dochód podstawowy coraz bliżej! Oszuści, mordercy i EVC, Zapnijcie pasy!  Etyka znika, Polimeryzacja ludzkości, Broń biologiczna w Polsce? Gumowe skrzepy we krwi, System zaczął przeciekać, Grypa szaleje? Powyborcza czkawka, Woda z mózgu, Prawdziwy MATRIX, To już jest koniec! Turborak i ratunek po szprycy, DNA zmienione szczepionkami, Nowotworów o 14000 procent więcej, Dzieci umierają coraz szybciej, Nikt nie umknie! Pałowanie z uśmiechem, Postępactwo naciska, Twój awatar przetrwa, Czas przebudzenia, Każdy ma wybór, W cieniu wojny, Chcą naszego dobra, Bandyckie metody, Świecenie oczami, Biorą się za niemowlaki, Rok kłamstw, Więzienie za prawdę o eliksirze, Covidowe srebrniki i WHO, Grillowanie lekarzy, Ponad 38 mln ofiar szczepień, Wielu rannych i będzie gorzej, Bandyci i mordercy się nie zatrzymują, Kontrakt z Pfizerem ujawniony! Pętla się zaciska, Kolejna pandemia lada moment, Czy Twoja komórka okaże się zabójcą? Już nic nie będzie tak samo, Potworna Sztuczna Inteligencja, Będą zabijać, czy tylko straszą? Właśnie to chcą ukryć! Gwałty i tortury, Pedofile z WHO, Tragedia kanadyjskich dzieci, Sztuczne mięso w Polsce?! O ponad 6300 procent więcej zgonów dzieci, WHO poza prawem, Kanibalizm u bram, Bawią się nami znakomicie, Zamordyści odbiorą nam mienie, Sportowcy marionetkami globalistów? Szczepionkowy dogmat i cenzura, Oddali życie za pracę, Smacznego mRNA, Grafen detoksykacja, Sztuczna inteligencja głupia, jak but? Kłamstwo musi runąć! Trzymanie za mordę, System się przewraca, Ryzyko śmierci większe o 276 procent, Piętnastominutowe więzienia, Czipowanie ludzi już wkrótce! Zjedz świerszcza, Szczepionkowe skandale, Odporność zabijana na raty, Grafen zamiast wirusa? Twoja praca zniknie, 500 szczepionek w ciągu 8 lat!, Czy to na pewno wirus? Kredyt społeczny wchodzi tylnymi drzwiami, Jak walczyć z WHO? Zabijanie odporności potwierdzone, A co na to Kościół? Udarów więcej o ponad 100 tysięcy procent! Pfizer obnażony, Krew zaszczepionych niebezpieczna? 14.650 rodzajów powikłań! Zaszczepione dzieci umierają 137 razy częściej, Koniec teorii spiskowych? Umiera o 691 procent więcej dzieci, O 10.660 procent więcej nowotworów, Jak kłamcy bronią morderczych szczepionek, Psychopaci wytworzyli HIV-1, Cała prawda o COVID-19, Co wzięli zamiast szczepionki? WHO w mętnej wodzie, Teoria spiskowa do korekty, Sprawdź szkodliwość swojej szczepionki, Niemal o 300% więcej diagnoz nowotworów, Szczepionki czy trutka na szczury? Co pływa we krwi zaszczepionych, Masowe zgony sportowców, Eliksir śmierci, Ofiary covidowych szczepień przemówiły, Norymberga 2.0 coraz bliżej, Działa tylko trzecia dawka! Magnetyczne szczepionki i depopulacja, Maseczki groźne dla życia, Śmierci, których nie było   

The post Ruch przedłużania życia first appeared on Na odlew!.

Medycyna boryka się z przygniatającą liczbą schorzeń, a wciąż pojawiają się nowe. Choroby cywilizacyjne zabijają pacjentów pomimo rozwoju diagnostyki, technologii i produkcji nowych leków. Rzecz jasna, problem wyleczenia chorego spoczywać powinien na głowie lekarza, albo zespołu lekarskiego, w przypadku szpitali i złożonych terapii medycznych. Potencjalni pacjenci, płacąc niemałe składki, często przez wiele lat, mają prawo tego oczekiwać.

Gdy się nad tym głębiej zastanowić, wyżej przedstawiony obraz jest mocno wyidealizowany. Prawda jest brutalna. Wprawdzie etyka lekarska nakazuje leczyć pacjenta według najlepszej i najnowszej wiedzy medycznej, co ma doprowadzić do wyleczenia, najlepiej w jak najkrótszym czasie, ale praktyka pokazuje coś zupełnie innego. Producentom leków chodzi o to, żeby leczyć jak najdłużej, bo pacjent wyleczony, to zmniejszenie sprzedaży, czyli strata. Z kolei lekarze poruszają się w gąszczu procedur, których przestrzeganie często po prostu uniemożliwia zastosowanie terapii, prowadzących do zakończenia choroby.

W konsekwencji nierzadko dochodzi do sytuacji, w których nie da się już choremu pomóc, albo musi poszukać prywatnej kliniki, w której dopuszcza się stosowanie jakiegoś leczenia eksperymentalnego. A co jeżeli ma tak zniszczone narządy, że „naprawa” nie zda się już na nic i potrzebna jest transplantacja?

Wtedy problem staje się większy, bo trzeba znaleźć dawcę, a do tego jeszcze muszą się zgadzać wszystkie „parametry” (pisząc w dużym skrócie), bo inaczej organizm organ odrzuci. Ponadto powstaje, a właściwie zawsze istniała, lecz była i jest zagłuszana, kwestia etyczna, jaka wiąże się z transplantacjami. Organy pobiera się przecież od osoby żyjącej, więc na użytek uspokojenia sumień i możliwości rozwoju transplantologii, skonstruowano teorię „śmierci mózgu”. Pisałem o tym więcej w tekście „Śmierci, których nie było”. Rzecz jasna, nie należy potępiać samej idei transplantacji, bo oddanie komuś nerki, czy jakiejś części zdrowego narządu, który może uratować życie, nie jest czymś złym.

Tak, czy inaczej, większość z nas ma zapewne przekonanie, że byłoby znacznie lepiej mieć możliwość wymiany „zużytych części”, jak to ma miejsce u mechanika samochodowego, zamiast przyjmować wciąż leki, które nie rozwiązują problemu, a do tego pogarszają standard życia.

I tutaj właśnie, aby spełnić marzenie niejednego pacjenta, ale też wielu lekarzy, pojawiła się niedawno nowa nadzieja (cokolwiek miałoby to znaczyć) 😉.  Zacznijmy jednak od początku…

Od fabryki Carrela do bezmózgowych bodyoids R3 Bio

Czy wyobrażasz sobie ciało bez mózgu jako źródło Twoich nowych organów? Skrócone o lata kolejki transplantacyjne i eliminacja ryzyka odrzutu. Ale czy to nie dehumanizuje medycyny? Przyjrzyjmy się historii i teraźniejszości – na podstawie faktów.

Historia, która zaczęła się 150 lat temu

„Jeśli można by zastąpić serce czymś, co wytworzone naturalnie lub sztucznie wstrzyknie krew tętniczą, to można by z sukcesem w prosty sposób utrzymać przy życiu każdą część ciała” – napisał francuski fizjolog Julien Jean César Legallois (Le Gallois) w swoim dziele „Expèriences sur le principe de la vie” z 1812 r.

Autor powyższych słów sam próbował tego dokonać, eksperymentując m.in. na królikach, którym podwiązywał żyłę główną dolną, aortę, tętnice szyjne oraz żyły szyjne, i wentylował ich płuca przy pomocy strzykawki wykonanej ze stopu cyny i ołowiu, którą wprowadzał do tchawicy królika pozbawionego głowy.

Pokonanie problemów z układem krzepnięcia pozwoliło pójść o krok dalej. W 1884 r. wyizolowano z gruczołów ślinowych pijawek, hirudynę. Niemal trzy dekady później amerykański student medycyny Jay McLean w 1916 r. odkrył heparynę.

W latach 30. XX w. rozpoczęły się eksperymenty na wyizolowanych i perfundowanych narządach zwierząt. Takie doświadczenia przeprowadzali Charles Lindbergh i Alexis Carrel, którzy dziś są uznawani za pionierów transplantologii i chirurgii naczyniowej.

Alexis Carrel urodził się w 1873 r. we Francji, a jego późniejsza pasja powstała z połączenia zachwytu nad cudeńkami, które igłą na płótnie wyszywała jego matka oraz historycznego zdarzenia, jakie miało miejsce, gdy miał 21 lat.

Tragedia, która zmieniła medycynę

Przełomowym momentem dla Alexisa Carrela był rok 1894, kiedy to w Lyonie zamordowano prezydenta Francji, Sadiego Carnota. Prezydent wykrwawił się z powodu uszkodzenia żyły wrotnej, której ówcześni lekarze nie potrafili zszyć. Ta bezsilność chirurgii stała się dla Carrela impulsem do opracowania niezawodnej metody łączenia naczyń krwionośnych.

Lekcje u hafciarki i czarna sala operacyjna: Aby osiągnąć absolutną precyzję, Carrel pobierał nauki u Madame Leroidier, najlepszej lyońskiej hafciarki. Tam opanował mistrzowskie posługiwanie się mikroskopijnymi igłami i cienkimi nićmi. Swoją technikę dopracowywał w instytucie anatomii, stosując osobliwe, ale skuteczne metody:

• Używał czarnych fartuchów i serwet, aby białe nici i igły były lepiej widoczne.
• Wprowadził rygorystyczną aseptykę, co drastycznie zmniejszyło liczbę infekcji.
• Opracował technikę triangulacji – polegała ona na uformowaniu otworu naczynia w trójkąt i wywinięciu jego brzegów na zewnątrz, co zapobiegało powstawaniu zakrzepów i zwężeń.

Skandal w Lourdes i wygnanie z Francji

Mimo obrony doktoratu w 1900 roku, kariera Carrela we Francji legła w gruzach przez jego naukową dociekliwość. W 1903 roku, po wizycie w Lourdes, opisał on przypadek niewytłumaczalnego z medycznego punktu widzenia uzdrowienia młodej kobiety. Publiczne domaganie się rzetelnych badań nad „cudami” zostało źle odebrane przez środowisko akademickie. Chirurg stał się personą non grata – blokowano jego awanse i oblewano na egzaminach, co zmusiło go do emigracji do Kanady w 1904 roku.

Amerykański sen i fundamenty transplantologii

Prawdziwy rozkwit talentu Carrela nastąpił w USA. Najpierw w Chicago, wspólnie z Charlesem Guthrie, opublikował w krótkim czasie ponad 20 prac naukowych. Jego eksperymenty były wizjonerskie:

1. Autoprzeszczepy: Przenosił kończyny i organy (nerki, tarczycę, jajniki) u zwierząt.
2. Pionierskie przeszczepy serca: Dokonał pierwszej próby przemieszczenia serca psa w okolice szyi innego osobnika – organ bił poza klatką piersiową przez dwie godziny.
3. Badania nad żywotnością: Sprawdzał, jak długo organy mogą przetrwać poza organizmem w różnych roztworach i w niskiej temperaturze.

Instytut Rockefellera: Spektakularne wyniki badań przyciągnęły uwagę największych sław amerykańskiej medycyny (m.in. Harveya Cushinga). W 1906 roku Carrel otrzymał propozycję życia – został szefem chirurgii eksperymentalnej w Instytucie Rockefellera w Nowym Jorku. Zapewniono mu tam niespotykaną wolność: nie musiał uczyć studentów ani leczyć pacjentów, mógł w całości poświęcić się przesuwaniu granic nauki.

Carrel miał związek z tą instytucją przez kolejnych 30 lat. Został szefem nowo utworzonej jednostki zajmującej się chirurgią eksperymentalną. Wiązało się to z odrzuceniem propozycji, którą otrzymał z najlepszego ówcześnie uniwersytetu medycznego na świecie (Baltimore).

W Instytucie Rockefellera zaoferowano mu jednak wyjątkowe warunki, nie tylko finansowe. Nie musiał konsultować pacjentów ani przygotowywać wykładów, miał niezwykłą autonomię. […]

Żeby udowodnić, że jest możliwe przeżycie poza organizmem pobranego organu, Carrel wykonał obustronną nefrektomię u psa, a następnie wszczepił jedną z tych nerek (uprzednio umieszczoną na 60 minut w roztworze elektrolitów). Badał także żywotność fragmentów naczyń krwionośnych w różnych roztworach: formaliny, gliceryny, soli fizjologicznej, zhemolizowanej krwi oraz w hipotermii.

Analizował również reakcję organizmu na nieorganiczny materiał wszczepiony do aorty piersiowej (kilka dekad później protezy naczyniowe ze sztucznego materiału wejdą do praktyki klinicznej). Wykonał także eksperymentalną operację bypassów, łącząc u psa fragment tętnicy szyjnej z aortą piersiową i lewą tętnicą przednią zstępującą.

Najmłodszy noblista w historii

W 1912 r. Alexis Carrel został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny (jako pierwszy naukowiec z USA i drugi Francuz). Dostał ją w uznaniu za pracę nad zespoleniami naczyń i przeszczepianiem naczyń oraz narządów.

W wieku 39 lat został najmłodszym noblistą w historii. Przyznanie tej nagrody stało się sensacją, zarówno w USA, jak i we Francji. Jego byli koledzy z Lyonu, którzy oblewali go na egzaminach, teraz zapraszali go na wykłady, a francuski rząd odznaczył go Legią Honorową.

Carrel wakacje spędzał każdego roku we Francji, zawsze wracał do Lourdes. Poznał tam też swą przyszłą żonę, 35 letnią wdowę, pielęgniarkę Anne de la Motte de Meyrie. Po ślubie w 1913 wyjechali do Nowego Jorku, gdzie Anna została w  Instytucie Rockefelera członkiem zespołu badawczego.

Rok później, po wybuchu wojny, Carrel powrócił do Francji i został powołany do armii francuskiej. Sytuacja w wojsku była trudna. Brak jałowych materiałów opatrunkowych, szerzący się dur brzuszny i niedostatek autoklawów, przyczyniały się do gangreny u około 80% rannych żołnierzy. Carrel, pozyskując środki z Fundacji Rockefellera, stworzył przyfrontowy eksperymentalny szpital do leczenia rannych.

Razem z Henrym Dakinem opracowali oryginalną metodę leczenia zakażonych ran (testując 200 różnych roztworów). Panaceum okazał się 0,5 proc. roztwór podchlorynu sodu, cechujący się właściwościami bakteriobójczymi przy braku skutków ubocznych, w tym podrażnień. Po roku liczba żołnierzy dotkniętych gangreną spadła do 20 proc. Roztwór Carrela-Dakina jest stosowany do dziś.

Eksperyment z „nieśmiertelną” hodowlą serca

Po I wojnie światowej Alexis Carrel kontynuował swoje pionierskie badania nad hodowlą tkanek w nowojorskim Instytucie Rockefellera. Jego praca obejmowała analizę różnorodnych struktur – od tkanki łącznej i kostnej, przez skórę, aż po organy wewnętrzne, takie jak nerki czy tarczyca. Badacz skupiał się na identyfikacji czynników determinujących rozwój oraz przeżywalność komórek.

Przebieg i skala doświadczenia:

• Początek: 17 stycznia 1912 roku Carrel wyizolował fragment mięśnia sercowego z zarodka kurczaka i umieścił go w pożywce.
• Dynamika wzrostu: Próbka rozwijała się tak gwałtownie, że co 48 godzin podwajała swoją objętość. Wymuszało to na naukowcu regularne dzielenie tkanki i przenoszenie jej do świeżych kolb.
• Trwałość: Ten cykl pielęgnacyjny kontynuowano nieprzerwanie aż do 1946 roku. Oznacza to, że hodowla funkcjonowała przez 34 lata, przeżywając samego autora eksperymentu.

Kultowy status „nieśmiertelnych” komórek

Ze względu na fakt, że czas funkcjonowania tej hodowli wielokrotnie przekroczył naturalną długość życia kury, komórki te zyskały miano „nieśmiertelnych”. Eksperyment stał się elementem tradycji Instytutu Rockefellera – co roku, w rocznicę jego rozpoczęcia, zespół badawczy organizował specyficzną uroczystość, podczas której wspólnie z Carrelem odśpiewywano „Sto lat” na cześć wciąż rosnącego fragmentu tkanki.

Wizja „fabryki organów” i współpraca z Lindberghiem

Ambicje Carrela sięgały znacznie dalej niż hodowla samych komórek – marzył o utrzymywaniu przy życiu całych narządów poza organizmem (ex vivo). W 1929 roku podjął próby stworzenia pompy perfuzyjnej, która dostarczałaby organom niezbędne płyny w sterylnych warunkach. Początkowe porażki (głównie infekcje) doprowadziły go do niezwykłego sojuszu: przez 12 lat współpracował ze słynnym lotnikiem, Charlesem Lindberghiem. Było to dosyć osobliwe partnerstwo.

Charles Linbergh urodził się w 1902 r. w Detroit, w rodzinie o szwedzkich korzeniach. Jego ojciec był członkiem Kongresu USA. Charles już jako 11-latek był jego kierowcą w czasie kampanii wyborczej (prawo jazdy nie było wówczas wymagane).

Po wielu perypetiach edukacyjnych ostatecznie wybrał karierę pilota i jako pierwszy na świecie pokonał trasę Nowy Jork – Paryż na pokładzie jednoosobowego samolotu „Spirit of Saint Louis”.

To Charles Lindbergh zabiegał o spotkanie ze słynnym chirurgiem eksperymentatorem, szukając ratunku dla swojej ciężko chorej na serce szwagierki (skutki choroby reumatycznej). Jako znawca mechaniki przyrównywał zastawki w sercu do zaworu, a samo serce do silnika lotniczego. Uważał, że można je naprawić. Wierzył, że dałoby się wyjąć z serca chorej dziewczyny uszkodzoną zastawkę, naprawić ją i ulokować z powrotem w tym narządzie albo wymienić na inną, nową, sprawną.

30 listopada 1930 r. Lindbergh pojawił się w Instytucie Rockefellera, gdzie Carrel pracował nad podobnym zagadnieniem, eksperymentując z hodowlą tkanek i szukając sposobu na produkowanie in vitro części zamiennych dla ludzi. Obserwatorzy byli sceptyczni co do tej współpracy, bo Lindbergh był zupełnym amatorem, bez żadnej wiedzy medycznej. Carrela uznano za oportunistę, który chce zbić kapitał na sławie Lindbergha.

Jeden z biografów Lindbergha twierdził, że Carrel świadomie wykorzystał sławę pilota dla własnego awansu zawodowego. Ale przecież obie strony na tym skorzystały. Lindbergh użył swojej pozycji amerykańskiego celebryty, by otworzyć sobie drzwi do laboratorium Carrela, a Carrel wykorzystał nazwisko lotnika do prowadzenia i popularyzacji własnych badań. Wspólnie osiągnęli sukces.

Efektem tej współpracy był tzw. oksygenator pulsacyjny – urządzenie, które miało przybliżyć naukę do stworzenia „magazynu części zamiennych” dla ludzi. Badacze analizowali techniki łączenia naczyń oraz czas przeżycia różnych organów, zastanawiając się, czy odpowiednio odżywiany narząd może funkcjonować w nieskończoność.

Obraz Samuela Johnsona Woolfa z 1938 roku – Charles Lindbergh i Alexis Carrel ze swoją pompą perfuzyjną. Źródło: National Portrait Gallery

Problem techniczny

Lindbergh szybko pojął, że problem, z którym zmaga się Carrel, jest natury technicznej, a nie medycznej. System pomp i naczyń, do których uczony wkładał pozyskane narządy, nie był wystarczająco wydolny, aby sprawnie doprowadzać płyny ustrojowe, ani dostatecznie szczelny, by uniknąć zakażenia. Lindbergh rozpoczął pracę nad udoskonaleniem systemu Carrela.

Metodą prób i błędów (w 1935 r.) udało mu się skonstruować pompę do perfuzji wyizolowanych narządów zapewniającą ich żywotność i sterylność. Pompa była wysoka na 18 cali, zbudowana z ręcznie dmuchanego przezroczystego szkła (pyrex). Urządzenie perfundowało narząd stałym przepływem natlenionej krwi (lub jej syntetycznego zamiennika).

Carrel dopracował płyn do perfekcji, ale nie znalazł sposobu na właściwe podłączenie tego urządzenia do narządu. Lindbergh obejrzał model i stwierdził, że mógłby zrobić to lepiej. Do laboratorium Carrela powrócił dwa tygodnie później, miał ze sobą projekt i prototyp, który zamówił u dmuchacza szkła z Uniwersytetu Princeton.

Tu przydały się zdolności techniczne Lindbergha, który zaprojektował trzykomorowy aparat utrzymujący narząd przy życiu dzięki perfuzji „sztuczną krwią” Carrela. Tętnicę szyjną zespolono ze szklaną rurką, połączoną z układem pompy. Ciśnienie powietrza powodowało przepływ płynu przez pompę w sposób naśladujący naturalne procesy biologiczne. Carrel był pod wrażeniem.

Zaoferował Lindberghowi miejsce w swoim laboratorium, gdzie mógłby udoskonalić to urządzenie. Pierwszy w miarę udany model pompy był napędzany silnikiem, płyn perfuzyjny był wtłaczany spiralną szklaną rurką do górnego zbiornika, a stamtąd przepływał przez kaniulę do głównej tętnicy narządu. Urządzenie perfundowało tętnicę szyjną przez miesiąc, mimo problemów z niskim ciśnieniem i zanieczyszczeniem bakteryjnym.

W maju 1931 r. Lindbergh opublikował wyniki swoich eksperymentów z pompą i stale krążącym płynem w zamkniętym systemie. Jego artykuł jest jednym z najkrótszych opublikowanych w „Science” i prawdopodobnie jedynym, który ukazał się bez podpisu. Przez następne trzy lata Lindbergh i Carrel ulepszali swoje urządzenie.

898 prób i narodziny medialnego fenomenu

Wiosną 1935 roku duet Carrel-Lindbergh rozpoczął serię intensywnych testów swojego wynalazku. Pierwszym wielkim sukcesem była perfuzja tarczycy kota, która dzięki ich pompie przeżyła poza organizmem aż 18 dni, zachowując zdolność do replikacji komórek. Choć izolowane serca biły „tylko” przez 12 godzin, eksperyment uznano za przełomowy.

W ciągu zaledwie czterech lat naukowcy przeprowadzili w Instytucie Rockefellera niemal 900 eksperymentów. Ich współpraca stała się tak głośna, że w 1938 roku trafili na okładkę magazynu „Time”. Relacja ta miała też wymiar prywatny – Lindberghowie kupili wyspę sąsiadującą z posiadłością Carrelów we Francji.

Między nauką a tanią sensacją

Ogromne zainteresowanie mediów miało swoją mroczną stronę. Prasa brukowa prześcigała się w fantastycznych teoriach, donosząc o:

• Rzekomej hodowli ludzkich płodów w laboratorium.
• Planie Lindbergha, by zastąpić własne serce „mechanicznym modelem”.

Zmęczony nagonką dziennikarzy Lindbergh próbował uciec do swojej samotni na wyspie, co gazety i tak skwitowały ironicznymi nagłówkami o jego „ucieczce gumowym pontonem”.

Richard Bing: Życie ocalone dzięki pompie

Nieoczekiwanym, ale niezwykle pozytywnym skutkiem działalności duetu było uratowanie dr. Richarda Binga. Ten młody lekarz żydowskiego pochodzenia pracował w Kopenhadze, czując na plecach oddech narastającego w Niemczech antysemityzmu.

Podczas prezentacji pompy w Danii, Carrel i Lindbergh namówili go na emigrację i pomogli mu zdobyć etat w Nowym Jorku. Bing w pełni wykorzystał tę szansę:

• Został pionierem cewnikowania serca.
• Współodkrył wadę serca zwaną anomalią Taussig-Binga.
• Był prekursorem technologii PET i płodnym kompozytorem muzyki klasycznej.
• Dożył w zdrowiu i spełnieniu 101 lat.

<Człowiek, istota nieznana> – naukowiec czy ideolog?

W 1935 roku Carrel wydał swoją najgłośniejszą książkę, która z miejsca stała się światowym bestsellerem. Choć autor uważał się za obiektywnego analityka, publikacja wywołała skandal. Carrel przemycił w niej radykalne poglądy:

• Eugenika: Postulował „obronę rasy”, wierząc w wyższość rasy białej (szczególnie nordyckiej).
• Selekcja: Popierał karę śmierci i radykalne metody inżynierii społecznej.

Mimo kontrowersji, dzieło przetłumaczono na 19 języków, a miliony czytelników na całym świecie chłonęły jego wizję człowieka.

Wielka Wystawa i powolne zapomnienie

Ostatnim wielkim triumfem pompy perfuzyjnej była Światowa Wystawa w Nowym Jorku w 1939 roku. Urządzenie reklamowane jako „mechaniczne serce Lindbergha-Carrela” przyciągało nieprzebrane tłumy, stając się główną atrakcją pawilonu medycznego. Nazwiska noblisty i słynnego lotnika działały jak magnes.

Mimo początkowego zachwytu, pod koniec lat 30. gwiazda wynalazku zaczęła blednąć. Przyczyniło się do tego kilka czynników:

1. Zmiana paradygmatu: Medycyna zaczęła szukać innych dróg rozwoju niż hodowla całych organów.
2. Polityka i wojna: Wybuch II wojny światowej oraz narastające kontrowersje wokół poglądów obu twórców skutecznie schłodziły entuzjazm opinii publicznej.
3. Emerytura: Odejście Carrela z Instytutu Rockefellera ostatecznie zakończyło erę ich wspólnych badań.

To uderzające, jak blisko wielka nauka sąsiadowała z celebryckim skandalem. Historia dr. Binga pokazuje jednak, że nawet w cieniu kontrowersyjnych idei, Carrel i Lindbergh potrafili zdobyć się na gesty, które realnie zmieniały bieg czyjegoś życia.

Wojna, krew i kontrowersyjna Fundacja

Wymuszona emerytura w 1939 roku nie przerwała aktywności naukowca. Jego działania w czasie II wojny światowej były pełne sprzeczności:

1. Działalność humanitarna: Zainicjował akcję „Krew dla Brytanii” (transport osocza z USA do Europy), dostarczał witaminy dla głodujących dzieci we Francji i projektował mobilne szpitale polowe.
2. Epizod w Vichy: Po powrocie do okupowanej ojczyzny, podjął współpracę z rządem Petaina. Założył finansowaną przez państwo Vichy „Francuską Fundację Badań Problemów Ludzkich”, mającą zajmować się demografią i kondycją społeczeństwa.

Związki z kolaboracyjnym rządem oraz wcześniejsze poparcie dla eugeniki sprawiły, że Carrel stał się obiektem ciężkich oskarżeń. Stres związany z nagonką i podejrzeniami o kolaborację z Niemcami doprowadził ostatecznie do jego pierwszego zawału serca.

Po wyzwoleniu Francji w sierpniu 1944 r. i utworzeniu nowego rządu Carrel stracił posadę szefa fundacji i przeżył kolejny zawał serca. Prasa okrzyknęła go rasistą, apologetą nazistów i eugeniki.

Zmarł 5 listopada 1944 r, na pogrzebie w Paryżu obecni byli m.in. przedstawiciele ambasad Watykanu, USA i Wielkiej Brytanii, nie było natomiast żadnego reprezentanta z Francji. Pochowany został na Cmentarzu Père Lachaise, ale niedługo potem jego szczątki przewieziono na wyspę Saint-Gildas w Bretanii (w 1922 r. Carrel z żoną zostali właścicielami tej wyspy). Instytut badań nad człowiekiem przestał wkrótce istnieć.

Historia chirurga Alexisa Carrela z pewnością jest fascynująca, dlatego zdecydowałem, że warto tę postać przybliżyć Czytelnikom. Niezwykłe okazały się też dalsze losy i tajemnice Charlesa Lindbergha.

Mroczne ideologie i wojenne wybory

Choć Lindbergh był światową ikoną lotnictwa, jego poglądy budziły i budzą ogromne kontrowersje. Podzielał on rasistowskie i antysemickie przekonania Carrela, co doprowadziło nawet do publicznego odcięcia się od niego części rodziny.

• Order od Hitlera: W 1938 roku przyjął z rąk Göringa Order Orła Niemieckiego, co w obliczu nadchodzącej wojny uznano za skandal.
• Zmiana frontu: Początkowo był przeciwny udziałowi USA w wojnie, jednak po ataku na Pearl Harbor zaangażował się jako konsultant lotniczy na Pacyfiku.
• Wkład w lotnictwo cywilne: Po wojnie współtworzył potęgę lotnictwa pasażerskiego, w tym legendarnego Boeinga 747.

Dziedzictwo medyczne: Statuetka „Elisabeth”

Motywacją Lindbergha do pracy nad pompą była choroba jego szwagierki, której niestety nie zdołał uratować. Mimo to, jego praca z Carrelem nie poszła na marne:

1. Fundamenty kardiochirurgii: Ich pompa utorowała drogę do powstania płucoserca (urządzenia kluczowego w operacjach na otwartym sercu).
2. Szczepionki: Techniki hodowli komórek opracowane przez ten duet pomogły w produkcji szczepionek.
3. Upamiętnienie: Dziś nagrodą ich imienia jest brązowa statuetka przedstawiająca pompę połączoną z sylwetką kobiety – nazwana Elisabeth na cześć zmarłej szwagierki lotnika.

Podwójne życie „Wzorowego Ojca”

Przez dekady Lindbergh był kreowany na wzór cnót rodzinnych. Prawda, która wyszła na jaw dopiero po jego śmierci (potwierdzona testami DNA w 2003 roku), zszokowała świat:

• Miał łącznie 13 dzieci (z czego tylko 6 z prawowitą żoną).
• Prowadził równolegle trzy inne domy w Europie (Niemcy, Szwajcaria), wiążąc się m.in. z dwiema siostrami (Brigitte i Mariettą) oraz tajemniczą arystokratką.
• Swoje europejskie partnerki i dzieci prosił o zachowanie tajemnicy aż do grobu – sekret odkryła dopiero córka jednej z kochanek, znajdując ukryte listy miłosne.

Tragedia, która zmieniła prawo

W 1932 roku Ameryka wstrzymała oddech z powodu „zbrodni stulecia” – porwania syna Lindbergha. Mały Charles Jr. został uprowadzony z kołyski, a mimo zapłacenia okupu, jego ciało odnaleziono dwa lata później.

Skutki „zbrodni stulecia”:

• Prawo Lindbergha: Wprowadzenie surowych przepisów dotyczących porwań w USA.
• Kultura: Tragedia stała się bezpośrednią inspiracją dla Agaty Christie do napisania słynnego kryminału Morderstwo w Orient Expressie.

(w opracowaniu tekstu wykorzystałem fragmenty i cytaty z obu części artykułu z Gazety Lekarskiej „Nieśmiertelni, czyli fabryka narządów zamiennych” autorstwa dr n. med. Magdaleny Mazurak, kardiologa dziecięcego).

Alexis Carrel, genialny naukowiec, któremu zawdzięczamy podstawy transplantologii, a jednocześnie zwolennik teorii, budzących dziś przerażenie i Charles Lindbergh, pilot, celebryta i wynalazca, zaczęli tworzyć historię, której kolejną odsłonę poznamy prawdopodobnie za tydzień.

A tymczasem dziękuję wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób zdecydowali się wesprzeć moją pracę. Jeżeli uważasz, że to co robię ma sens, możesz to docenić na przykład poprzez postawienie mi wirtualnej kawy. Będę zobowiązany. Polecam zakup mojej nowej powieści kryminalnej „KLESZCZ” lub / i książki „SPLOT”, których okładki widzisz poniżej i na stronie Rideró, gdzie są dostępne także w formie e-booka. Tam też można przeczytać obszerne fragmenty obu pozycji.
Skoro zapowiadana powieść w końcu się ukazała, mam nadzieję, że uda się też zgromadzić środki na zbiór opowiadań covidowych „Ostatni Oddech”.

Jeśli któraś z książek przypadnie Ci do gustu i zdecydujesz się napisać krótką recenzję na stronie, pod zakupioną pozycją, wymyślę jeszcze jakiś dodatkowy gratis. Nieustająco dziękuję osobom, które zdecydowały się wspierać blog cyklicznie. To wiele dla mnie znaczy.

Aby wybrać formę stałego zlecenia, albo wpłaty jednorazowej podaję niżej numer konta oraz link:
44 1140 2017 0000 4502 0148 3714 czy za pośrednictwem Revoluta. Pozostałe opcje znajdują się w stopce.

—
Polecam też moje felietony: Jak żyć panie Premierze? Niech po Świętach, Kto jest mordercą? Uchwała zamiast wolności badań, Nawet nie potrafili dosypać! Przestępca w fotelu? Wariant rumuński? Skandaliczne kłamstwo, Cierpliwość Brauna, Czas otrzeźwienia, Cenzura ignorantów, Sejmowa dintojra, Wszyscy będą siedzieć! Braun do Watykanu, Oklaski dla Brauna, Wielbłąd Kaczyńskiego, Przedwyborcza histeria pacynek, Podżeganie do pokoju, Elektryczne szaleństwo, Kaganiec oświaty, Antidotum na wirusy, Tydzień z hukiem, Ruskoonucyzm patriotyczny, Raszyńska masakra i czerwony diabeł, Obłędna miłość, Igrzyska śmierci w cieniu Pekinu, Klątwa Kurskiego i australijski skandal, Pudrowanie trupa i gry szpitalne, Strzały na granicy! Grobbing 2.0 i Halloween, Zjedz szczepionkę, Gladiator i dziewczyny, Turniej US Open Closed, Wymyk do podporu, Szczepionkowa propaganda nie działa! Szczepionkowe wakacje z QR kodem, Szczepionkowa schizofrenia, Największy przekręt i co dalej? Zabijamy ludzi, Złoty strzał dla seniora, To już nie teorie spiskowe! Uratowani przez Covid?

i artykuły: Święta bez pokoju, Kto się boi Żydów? Afera czy System? Jak się tworzy szarlatana? Izby znachorskie, Czy nam też to zrobią? Chcieli wymordować dzieci? Jak nas kroi banda czworga? Jak długo pozwolimy im szkodzić? Obrzydliwy antysejsmityzm, Gangsterzy i filantropi, Obywatelstwo to nie bilet na koncert, AI cierpi na autyzm, Wojciech Szczęsny nie chciał, Imigranci od zaraz, Skumbrie w temacie, A świstak siedzi i… ,Czy wirusy naprawdę istnieją? Wojny nuklearnej nie będzie, Banderyzacja i jacht dla każdego, Higiena plus i różne dewastacje, Coraz więcej dowodów, Tego nie wolno przeoczyć! Dzieciofobia w natarciu, Chętniej dadzą Owsiakowi, To było słabe! Debatanci w uśmiechniętej stacji, Wyłączą wszystko! Bezkarność morderców, Czas zadumy, Istnieją skuteczne terapie, Co z tym rakiem? A nasi mordercy milczą, Czy Kennedy obroni nasze dzieci? Czy to lek na wszystko? Dokładne wytyczne mordowania ludzi, Dowody ludobójstwa złożone w sądzie, Cenzura pozostanie bezkarna? Mitologia polio trwa, Uważajcie w Sylwestra! Mają nas za idiotów, PAN w służbie WHO, Hodowla mózgów i inne teorie, Tylko bez teorii spiskowych! Krzywdzenie dzieci, Byli w tym skuteczni, Terapia Daremna w natarciu, Ile lat więzienia? Sztuczny Inteligent,  Zainfekowany mózg, I tylko dzieci żal, Zbrodnie medyczne trwają od lat! Szczepionki gorsze od choroby, Sanitarna bandyterka powraca, Strzelanie w stopę, Bezwarunkowy dochód podstawowy coraz bliżej! Oszuści, mordercy i EVC, Zapnijcie pasy!  Etyka znika, Polimeryzacja ludzkości, Broń biologiczna w Polsce? Gumowe skrzepy we krwi, System zaczął przeciekać, Grypa szaleje? Powyborcza czkawka, Woda z mózgu, Prawdziwy MATRIX, To już jest koniec! Turborak i ratunek po szprycy, DNA zmienione szczepionkami, Nowotworów o 14000 procent więcej, Dzieci umierają coraz szybciej, Nikt nie umknie! Pałowanie z uśmiechem, Postępactwo naciska, Twój awatar przetrwa, Czas przebudzenia, Każdy ma wybór, W cieniu wojny, Chcą naszego dobra, Bandyckie metody, Świecenie oczami, Biorą się za niemowlaki, Rok kłamstw, Więzienie za prawdę o eliksirze, Covidowe srebrniki i WHO, Grillowanie lekarzy, Ponad 38 mln ofiar szczepień, Wielu rannych i będzie gorzej, Bandyci i mordercy się nie zatrzymują, Kontrakt z Pfizerem ujawniony! Pętla się zaciska, Kolejna pandemia lada moment, Czy Twoja komórka okaże się zabójcą? Już nic nie będzie tak samo, Potworna Sztuczna Inteligencja, Będą zabijać, czy tylko straszą? Właśnie to chcą ukryć! Gwałty i tortury, Pedofile z WHO, Tragedia kanadyjskich dzieci, Sztuczne mięso w Polsce?! O ponad 6300 procent więcej zgonów dzieci, WHO poza prawem, Kanibalizm u bram, Bawią się nami znakomicie, Zamordyści odbiorą nam mienie, Sportowcy marionetkami globalistów? Szczepionkowy dogmat i cenzura, Oddali życie za pracę, Smacznego mRNA, Grafen detoksykacja, Sztuczna inteligencja głupia, jak but? Kłamstwo musi runąć! Trzymanie za mordę, System się przewraca, Ryzyko śmierci większe o 276 procent, Piętnastominutowe więzienia, Czipowanie ludzi już wkrótce! Zjedz świerszcza, Szczepionkowe skandale, Odporność zabijana na raty, Grafen zamiast wirusa? Twoja praca zniknie, 500 szczepionek w ciągu 8 lat!, Czy to na pewno wirus? Kredyt społeczny wchodzi tylnymi drzwiami, Jak walczyć z WHO? Zabijanie odporności potwierdzone, A co na to Kościół? Udarów więcej o ponad 100 tysięcy procent! Pfizer obnażony, Krew zaszczepionych niebezpieczna? 14.650 rodzajów powikłań! Zaszczepione dzieci umierają 137 razy częściej, Koniec teorii spiskowych? Umiera o 691 procent więcej dzieci, O 10.660 procent więcej nowotworów, Jak kłamcy bronią morderczych szczepionek, Psychopaci wytworzyli HIV-1, Cała prawda o COVID-19, Co wzięli zamiast szczepionki? WHO w mętnej wodzie, Teoria spiskowa do korekty, Sprawdź szkodliwość swojej szczepionki, Niemal o 300% więcej diagnoz nowotworów, Szczepionki czy trutka na szczury? Co pływa we krwi zaszczepionych, Masowe zgony sportowców, Eliksir śmierci, Ofiary covidowych szczepień przemówiły, Norymberga 2.0 coraz bliżej, Działa tylko trzecia dawka! Magnetyczne szczepionki i depopulacja, Maseczki groźne dla życia, Śmierci, których nie było   

The post Ludzie na części first appeared on Na odlew!.